เรื่องคืนก่อน

หมีก็เล่าอะไรออกไปได้ไม่เต็มที่เนาะ

เอางี้ อย่างละคร เมียหลวงเนี่ย เรามอง ดร.วิกานดาว่าไง

นอกจากมีความหยิ่ง อดทนเพื่อครอบครัว

อดทนเพื่อลูก อดทนเพื่อหน้าตาทางสังคม

อดทนเพราะความรัก อดทนเพราะมันเป็น+++ หรืออะไรงั้น

ส่วนนึง บางคนก็คงจะไม่เข้าใจใช่ป่ะ ทนทำไม?

ส่วนนึงก็คงอยากรู้ว่า รู้ทั้งรู้ ทำไมทำเหมือนไม่รู้

" โง่ " เนอะ

เสีัยงคนข้างนอกพูดถึงแบบนั้น ซุบซิบกันงั้น

ในวันที่หมีบอกว่าหมีอับอาย

เพราะหมีคิดเอง แทนเอาเอางว่าถ้าเป็นกุนะ

กุควรตัดสินใจกับเรื่องตรงหน้านี้ยังไง

ในขณะที่ อย่างที่บอก เรื่องครอบครัวเป็นเรื่องซับซ้อน

ความอดทนของ ดร.วิกานดา จุดเดือดลึกแค่ไหน?

เพราะมันเป็นชีวิตจริงแหละ ดร.วิกานดาบางท่าน

จึงอดทนอย่างยิ่งยวดให้คำว่าครอบครัวผ่านพ้นไปดีเยี่ยม

ซึ่ง หมีอาย เพราะคนทำให้มันเกิดเรื่องนี้

เสือกเป็นคนฝั่งเรา

หมีอาย ที่เราทำอะไรไม่ได้มากกว่า เอ็นดูและสงสารน้องสะใภ้

ให้มากต่อมาก

พยายามเคารพทุกการตัดสินใจของน้อง

เพราะในท้ายที่สุด เรารู้ว่าคนตัดสินใจในทุกเรื่อง

คือคนสองคน

 

เรามักเปรยกับพ่อเรื่อยในพักหลังๆ

(ไม่ลงรายละเอียดเนอะ คือ จริงๆหมีไปรับมาเยอะแหละ)

ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น หรือมีเหตุให้ต้องทำอะไรก็ตามแต่

คิดถึงความดีของลูกสะใภ้เอาไว้ให้มากๆ

ให้คิดถึงที่เค้าเลี้ยงหลานพ่อ ให้คิดถึงตอนที่เค้าอยู่ดูแล

กับพ่อแม่เค้า เค้าไม่ได้ปรนนิบัติ เราต้องมาอยู่กับเรา

ให้่คิดถึงตอนที่ลูกพ่อทำอะไรมากมายล้่วนแย่และพังพินาศ

แต่เค้าเลือกจะอยู่ตรงนี้ เค้าอดทนที่ตรงนี้

พ่อก็ถามมีอะไร ทำไมไม่เล่า

มันเล่าไม่ได้ 

เล่าแล้วไม่มีใครแก้ไขห่าอะไรได้ ไม่มี

และมันอาจจะแย่กว่าเดิม ที่ทำให้เป็นเรื่องใหญ่โต

เพราะเจ้าของเรื่องเอง เค้าพยายามจะปิดไม่ให้ใครรู้

หมีมีสิทธิ์อะไรไปเปิดเผย หรือห่วงเกิดอำนาจ

แค่

ให้พ่อตระหนักให้ดี ตัดสินใจดีๆ เที่ยงตรง เที่ยงธรรม

เมื่อปลายทางมันสุดแบบที่หมีกลัว

พ่อแกก็เงียบแหละ แกคงไม่รู้ว่าเราอยากสื่ออะไร

(มั๊ย??????)

 

" คนเราน่ะลูก ยึดมาก เหนื่อยมาก ทุกข์มาก

  ไม่ยึด ไม่ติด ไม่ห่วง ไม่กังวล ปล่อยให้มันดำเนิน

  มันอาจจะจัดการได้ง่ายกว่าการแบกเอาไว้ใส่บ่า " 

มันปลงง่ายแบบนั้นก็ดี 

ที่จริงสองสามเดือนนี้ก็คิดเหมือนกันแหละ

มันไม่ใช่เรื่องของกุเลยนะเนี่ยนะ

คือ กุทำได้เท่านี้ กังวลกับอนาคตแล้วแก้ไขไม่ได้

ใจกุทุกย์ ชีวิตกุทุกข์ เจ้าของเรื่องทุกข์มั๊ย??

หรือเค้าโอเค เห็นมะ ??

เฮ้ออออออออออออออออออออ

เอาเหอะๆ พักเรื่องพวกนี้เนอะ มันหนักมากไป

 

เก็บกระเป่าละค่ะ

เดี๋ยวไปสัมมนาที่พัทยาสามวัน

ไปพัก?? พักตายห่าละ ไปแบบยังไม่ค่อยสบายใจเลย

โตแล้ว ชีวิตยุ่งยากเนอะ น่าเบื่อ 

ยังไงกลับมา ละจะมาอัพเดค เผื่อมันดีขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

จุ๊บ*

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Her*
18 พ.ค. 2017 เวลา 17:50 น.

ความฝันบางอย่าง...ต้องปล่อยไป
จริงจ้าคุณหมี โตแล้วชีวิตยุ่งยากมาก
001400
18 พ.ค. 2560 เวลา 18:53 น.
เราว่าเค้าก็พอระแคะระคายแหละ แต่ไม่ฟันธงเพราะคุณหมีไม่พูด แต่เค้าก็ผ่านโลกมาขนาดนี้แล้ว ทำไมจะไม่รู้ มาเกริ่นๆ ขนาดนี้ มันต้องมีอะไรในกอไผ่

คนเรามีจุดเดือดไม่เท่ากันจริงๆ เค้าถึงว่าถ้าเราไม่อยู่ตรงนั้น ในสถานการณ์เดียวกัน คงตัดสินอะไรไม่ได้ มองจากคนนอกมันง่าย.. รอบตัวเรานี้ ก็มีให้เห็นเป็นตัวอย่าง บางทีก็คิด อะไรทำให้เป็นคน ทน ท้น ทน ขนาดนี้ แต่ ณ จุดๆ หนึ่ง การทน นิ่ง เงียบ ก็เป็นคำตอบ และเป็นทางออกของอะไรหลายๆ อย่าง เพียงแต่คนดูต้องรอเวลาที่จะพิสูจน์ มันไม่ได้ถึงบทสรุปเร็วอย่างใจ
002102
18 พ.ค. 2560 เวลา 23:11 น.
^ ^
001364
19 พ.ค. 2560 เวลา 23:01 น.
จริงมากพี่หมี พ่อพี่พูดนี่ใช่น่ะ
ประเด็นคือการปล่อยวางอะไร
มันก็ทำยากอยู่ เพราะเราดันถือจนชิน
อยากวางแต่ก็กลัวโน่นนี่
มีความรู้สึกร่วมกับประเด็นนี้มาก
003899
PK
20 พ.ค. 2560 เวลา 02:14 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic